อ่านเรื่องเสียว ทางสายเปลี่ยว

คืนนั้น…ทั้งลมทั่งฝนกระหน่ำหนักเหมือนเป็นอาเพท ท้องฟ้ามือสนิทมาตั้งแต่หัวค่ำ ลมเริ่มพัดแรงเป็นลำดับจนกระทั่งเป็นพายุ ถนนทุกสายเจิ่งน้ำและคับคั่งไปด้วยยวดยาน หลายคนพยายามคิดถึงทางลัดที่จะกลับบ้านของตนได้ไว ถ้ามีก็พยายามจะไปทางนั้นให้ได้ แม้ว่าจะต้องย้อนกลับทางเก่าในระยะทางอีกหลายกิโลเมตรก็ตาม…ซึ่งยังดีกว่าจะฝืนตรงไปข้างหน้าที่ยังมองอนาคตไม่เห็น ถนนสายนั้นเปลี่ยวตัดผ่านทุ่งโล่ง ซึ่งด้านหน้าเป็นสนามกอล์ฟไปทะลุถนนใหญ่สายหนึ่ง ซึ่งถ้าเลือกเดินทางนี้ก็จะไปถึงที่หมายได้ไวกว่าและสะดวกกว่า แต่ค่าที่มันอยู่กลังสนามกอล์ฟ ตัวสนามเองก็มีเนื้อที่มหาศาล เป็นที่ซึ่งเปลี่ยวพอสมควรแม้ในตอนกลางวันที่มีคนออกรอบ แล้วยามกลางคืนที่ไม่มีใครจะไปบ้าตีกอล์ฟกันในความมืด สนามทั้งสนามจึงมีแต่ความว่างเปล่า กับความมืดที่ปกคลุมอยู่ทั่วไป และในความเปลี่ยวที่มีความมืดเข้ามาผสมด้วยนั้นใครจะรู้ได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น มันเป็นทางเลือกที่ไม่น่าจะเลือกเลย แต่รถที่ติดกันเป็นบ้า….เหมือนแกล้ง หรือ จงใจจะติดให้มันวุ่นวายเล่น นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่ากว่าจะฝ่าความคับคั่งนี้ไปได้มันจะกินเวลานานสักเท่าใด ป่วยการจะประเมินเป็นชั่วโมง “ช่างมันเถอะวะ ยังไงก็ไปตายเอาดาบหน้าดีกว่า” ประภาสบอกตัวเอง ดีกว่าอะไร…ดีกว่าจะเป็นบ้าตายไปเพราะความเครียดที่มีผลมาจากความกดดันนั่นเอง ก็ด้วยอารมณ์มุทะลุนั่นเอง ที่ทำให้เขาหักพวงมาลัยออกซ้าย หนีจากถนนสายที่ติดเป็นบ้าเป็นหลัง มุ่งสู่เส้นทางดังกล่าว ทางที่ว่าน่ากลัวและไม่น่าเสี่ยงนั้นโล่งตลอด แสงไฟหน้ารถฉายไปได้ไม่ไกลนักด้วยความถี่ของสายฝนที่กระหน่ำหนักเป็นม่าน…เขาต้องขับรถไปด้วยความเร็วจำกัด…เร็วนักไม่ได้ ด้วยความเร็วสูงกว่าคึนเดินไม่มากดีที่ว่ามันไม่ต้องหยุดอยู่กับที่ ประภาสจึงมีเวลาที่จะคิดถึงอะไรต่ออะไรได้ร้อยแปด แล้วก็เป็นเหมือนเวรเหมือนกรรม เหมือนคนแปดในสิบที่ชอบคิดเรื่องร้าย ๆ ในสถานการณ์ร้ายที่ไม่ควรคิด เพราะมันเหมือนเป็นการแช่งตัวเอง …ใช่เขาดันคิดถึงผี…อุบัติเหตุที่ลงท้ายด้วยการถามตัวเองว่า “แล้วกูจะไปรอดมั๊ยว่าเนี่ย” ขณะที่เขาตั้งคำถามนั้นกับตัวเอง เขาก็มาถึงครึ่งทางสายเปลี่ยวนั้นแล้ว…..อีกไม่ถึงสามหรือสี่กิโลเมตรก็จะถึงถนนใหญ่ที่สว่างไสวด้วยไฟแสงจันทร์พร้อมทั้งผู้ร่วมทาง…จากแสงกว่างที่ยังอยู่ไกลนั้น….แต่ในความมืดที่ปกคลุมเขาอยู่ ก็มีแต่แสงไปหน้ารถที่คอยให้ความสว่าง เขาเห็นรถยนต์สีอ่อนคันหนึ่งตัดกับความมืดจอดอยู่ ไฟหน้ารถเปิดทำให้เขาเห็นคน…ก็คงจะเป็นเจ้าของรถนั่นแหละ เป็นผู้หญิงเสียด้วย กำลังยืนหันหน้ามาทางเขา สองมือของเธอท้าวอยู่ที่สะเอวอย่างหัวเสีย เธอนุ่งกระโปรงสีขาว เห็นได้ชัดเพราะมันพริ้วไปกับสายลมที่ค่อนข้างจะพัดแรง ส่วนช่วงบนนั้นเขาไม่ทันได้สังเกต เธอคงเหมือนเขาที่หนีสภาพรถติดมาเส้นทางนี้ แล้วโชคร้ายที่รถของเธอเกิดมาตายเสียกลางทาง ถึงแม้เธอจะไม่โบกมือขอความช่วยเหลือ เขาก็คงจะต้องโฉบเข้าไปหาเธออยู่แล้ว “บ้าจริง” เธอว่าแทนการทักทาย “วิ่งมาดี ๆ อีกนิดก็จะถึงถนนใหญ่ ดันมาตายตรงนี้” “มันเป็นอะไรไปล่ะครับ…น้ำมันหมด ?” เขาถามจากตรงที่นั่งคนขับ “จะไปรู้ได้ยังไง…ฝนตกเป็นบ้ายังงี๊…คุณจะมาถามตอบกันกลางสาบฝนอย่างนี้หรือ…ฉันไม่ใช่ผู้ร้ายหรอก ดูด้วยตาคุณก็น่าจะรู้ดี…ขอหลบเข้าไปในรถคุณก่อนไม่ได้หรือ” เธอว่า “โอ…ได้ซิครับ” เขารีบตอบ เพราะเริ่มรู้สึกว่าขาดมารยาทไปสักหน่อย แล้วโน้มตัวไปเปิดประตูด้านหน้าตรงข้าที่เขานั่งให้เธอ ผ้หญิงคนนั้นก้าวขึ้นมาบนรถ เนื้อตัวเต็มไปด้วยหยดน้ำเกาะพราว…ก็จากหยาดฝนที่แม้จะหยุดตกแล้ว แต่ยังไม่ถึงกับสนิท คงโปรยละอองลงมาเรื่อย ๆ เธอสบตากับเขา….ขัดว่าเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง “เอาไงดีครับ” เขาถามอย่างต่อเหตุการณ์ “ผมไม่มีความรู้ทางเครื่องยนต์ เสียด้วยซิ” “ถึงรู้ก็ไม่น่าจะลงไปตามกฝนซ่อมรถหรอกคุณ…แถมยั้งมืดยังกะเข้าถ้ำ คุณจะมาองเห็นอะไร” “คุณก็พูดเป็นเล่นไปได้ มืด ๆ อย่างนี้เขาถือ” เธอหัวเราะ “งั๊นจอดรถคุณไว้ตรงนี้ พรุ่งนี้ค่อยพาช่างมาดูแล้วค่อยมาเอารถไป ว่าแต่คุณล็อครถแล้วหรือยัง” เธอพยักหน้า เขาหันกลับไปมองทางด้านหน้า แล้วว่า “งั๊นไปกันเถอะ” รถคันนั้นคงแล่นได้ไม่เต็มกำลังของมัน เพราะถนนที่ลื่น และ ทางข้างหน้าก็มองไม่ชัดนัก “รถติดมากเหลือเกิน ผมก็เลยต้องเลือกมาทางนี้” เขาเริ่มคุย “ทีแรกก็นึกว่าจะมีผมเพียงคนเดียวที่บ้าบิ่น….สู้อุตส่าห์มีคุณอีกคน” “ว่าที่จริงมันก็ไม่น่าเสี่ยงหรอก” เสียงของเธอฟังละห้อย “โดยเฉพาะอย่งยิ่งคืนที่มีฝนตกอย่างคืนนี้” เขาเห็นด้วยกับเธอตั้งแต่ก่อนที่เธอจะปริปาก…ก็เมื่อเธอเห็นว่าไม่น่าเสี่ยงแล้ว เธอเสี่ยงมาทำไม “ไม่มาก็ไม่ได้” เธอพูดต่อเหมือนจะตอบคำถามของเขา ขณะที่รถของเขาแล่นใกล้แสงสว่างเข้าไปเต็มทีแล้ว “คุณ” เธอเรียกเขา “ขอบคุณที่คุณมีน้ำใจช่วยเหลือฉัน…ฉันไม่มีอะไรจะตอบแทนคุณ” “ไม่เป็นไรหรอก” เขาว่า “เป็นซิ…ไม่เป็นไม่ได้หรอก ฉันไม่ชอบเป็นหนี้ใคร โดยเฉพาะหนี้บุญคุณ” “แล้วคุณจะทำยังไง” “นอนกับฉันมั๊ย” “พูดอะไรอย่างนั้น…มัน…เอ้อ” “ก็จะเป็นไรล่ะ ฉันมันมีอาชีพนอนกับผู้ชายอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่กะหรี่นะ ฉันเป็นเพียง….เอ้อ…ช่างมันเถอะว่าฉันเป็นอะไร….ว่าไงล่ะ…จริง ๆ แล้วฉันก็อยากนอนกับคุณนะ….คุณหล่อแถมใจดี” “เอางั๊นเหรอ.” เขาชักจะเอนเอียงไปตามข้อเสนอของหญิงสาว ก็เขายังหนุ่มและชอบเสียด้วยกับเรื่องพรรค์นี้ “อือ…” “แล้วแถวนี้มันมีโงแรมอยู่บ้างมั๊ย?” เขาถามลอย ๆ “ในรถคุณก็ได้นี่….หรือคุณไม่เคย” เธอถาม เขาหันมอง และเธอก็สบตาเขา “ฉันว่าไม่มีใครมาทางนี้หรอก นอกจากคนบ้าจริง ๆ ” เธอว่า “อือ…ก็อาจจะจริง” เขาเอ่นแล้วอึ้งไปนิดเพราะตั้งตัวไม่ทัน “แต่ผม” “เอ้อ…มันเร็วไปใช่มั๊ย ไม่เป็นไร ฉันทำให้คุณมีอามรณ์ได้สบายมาก” แล้วเธอก็เอื้อมมือมาคลำที่เป้ากางเกงของเขา บีบตรงท่อนควยเบา ๆ ทั้งที่ยังนิ่ม ก่อนจะช่วยรูดซิปลงแล้วช้อนมือเข้าสัมผัสท่อนลำที่ค่อย ๆ ตื่นตัวทีละน้อย “ใหญ่ไม่เบาเลยของคุณ” เธอเอ่ยขณะกำมันเขย่าในมือ เธอหยอกเอินกับท่อนเนื้อของเขาอย่างย่ามใจ เขาเองก็ครั้งนี้แหละเป็นครั้งแรกที่โดมมือผู้หญิงจับเล่น เธอรูดหนังควยเขาขึ้น ๆ ลง ๆ จนท่อนควยของเขาแข็งจนเต็มที่ “โอยยยยย…เบา ๆ คุณ…ผมเสียว…โอย” “ไม่ชอบหรือไงค่ะ” “ชอบครับ…คุณนี่ยอดจริง ๆ ” เสียงของประภาสตอบกลับแต่มือเขาเอื้อมไปลูบเต้านมอวบพร้อมบีบเล่นอย่างเบา ๆ เช่นกัน “เบา ๆ นะคะ…ฉันก็เสียวเป็นนะ…อุ๊ยยยยอย่าบี้หัวนม…มันเสียวววว…อุ๊ย..” เสียงสาวเจ้าห้ามแต่เบา ๆ ประภาสกลับหยุดบี้หัวนมแต่หันมาจูลเคล้าไปมาที่เต้าอวบแทน “อุ๊ย…คุณขาอย่าดูดหัวนมซี…เสียวนะ”…ปากว่าแต่สาวเจ้ากลับแอ่นอกให้เขาดูดได้อย่างถนัดถนี่ขึ้น มือข้างที่เหลือของประภาสกลับวกลงไปลูบไล้ไต่ตามขาอ่อนสาวเจ้าอย่างสนุกมือ จนกระทั่งมากระทบเข้ากับเนินหีมหึมมเต็มหน้าขา “โอย…คุณนี่หีคนหรือทำไมมันช่างใหญ่นุ่มมือดีแท้ ๆ หมอยก็นุ่มจัง ขอผมดูหน่อยนะ” “ดูอะไรอีกล่ะคะ” “ก็…ก็ดูหีคุณน่ะซิครับ” ว่าแล้วเขาก็จัดการถลกกระโปรงขึ้นพร้อมกับเขี่ยเจ้าลูกไม้ตัวน้อยออกจนพ้นทาง พร้อมทั่งก้มลงไปชิมความหวานจากน้ำเงี่ยนที่สาวเจ้าขับออกมาไม่หยุด “อือม์…หอมดีแท้แม่คุณเอ๋ย” “คุณขา…อย่าเลียแตดซิ…มันส์เสียวนะ” “เสียวตรงไหนบอกผมนิดซิครับ” “สะ…สะ…เสียวหี เสียวแตด…โอยไม่ไหวแล้ว จะเย็ดหรือยัง ฉันจะมะไม่ไหวแล้ว” และก็เป็นเธอเองนั่นแหละที่เอาปลายควยเขาเขี่ยไปมากันติ่งแตด และร่องรูหีที่มีแต่ความฉ่ำของน้ำเงี่ยน โดยที่เขาเองก็ทำท่าจะแยงนิ้วเข้าไปที่ร่องนั้น และเพียงกดท่อนเอ็นเมื่อเธอขยับ ส่วนปลายหาเป้าหมายช่องสวาท มันก็แหวกร่องที่เหมือสร้างมาคู่กันกับความโอฬารของเนินหีนั้นได้อย่างเต็มที่ “เบา ๆ คุณขา….ควยใหญ่จริง ๆ แสบรูไปหมดแล้ว อี๊ย์” “โอย..หีคุณดูดควยผมดีจริง ๆ แน่นดีจริง ๆ แม่คุณ…ระวังนะผมจะกระแทกสวนแรง ๆ แล้ว” “ค่ะ” มันช่างสร้างอารมณ์ร่วมได้ดีทีเดียวกับกามารมณ์ริมถนนอย่างนี้ เขามองไม่ถนัดว่าเธอมีอารมณ์คล้อยตามอย่างไร เพียงได้ยินแต่เสียงครางจากเธอแทบไม่ขาดระยะ “อูย…ดีเหลือเกินคุณขา….เย็ดแรง ๆ ซิ ฉันไม่เจ็บแล้ว…เอาหนัก ๆ ซิ” เขาโยกท่อนควยกระแทกเนินหีอวบอูมนั้นอย่างลืมตาม ถึงแม้จะไม่ถนัดเท่าที่ควรเนื่องจากในรถพื้นที่มันแคบ แต่เธอก็เด้งรับอย่างเต็มที่เช่นเดียวกัน “เร็ว อีกค่ะ จะไม่ไหวแล้ว…เสียวหีจริง คุณล่ะคะมันส์ควยไหม” “มะะะมันส์ครับ…หีคุณดูดดีจริง ๆ ไม่ได้เจอหีดี ๆ แบบนี้มานานแล้ว โอยยย” “เหมือนกันค่ะ คุณทำดี ควยใหญ่เย็ดมันส์จริง แรง ๆ อีก ฉะฉันจะไม่ไหวแล้ว…ซีด…อูย…เสียวหีจริง ๆ” สองเท้าที่เหยีดยันพื้นยกขึ้นมาโอบรัดสะโพกเขาแล้วพยายามแอ่นเนินหีเข้าอัดหนอกควยอย่างเต็มที่ ปากทาบเข้าบดปากเขาพร้อมสองมือจับศรีษะเขาดกเข้าหาเต้าอวบงาม ขณะที่ชายหนุ่มซอยควยเข้าใส่อย่างลืมตาย กระแทกท่อนเอ็นอย่างรุนแรงเข้าสู้คูหาหีอวบอย่างเต็มที่ “โอะ…โอย…ผมจะเสร็จแล้ว…ม่ายเคยเย็ดกับใครอร่อยอย่างนี้เลย” “แรง ๆ ค่ะ ฉะฉันก็จะเสร็จแล้ว….โอย…..เสียว” ทั้งสองเร่องกระเด้าเข้าใส่กันอย่างไม่ยั้ง ชายหนุ่มซอยควยเข้าใส่เป็นครั่งสุดท้าย พร้อมพุ่งน้ำกามเข่าไปในรูหีอย่างเต็มที่ ซึ่งสาวสวยก็แอ่นเนินหีเข้าอัดกับหนอกควยเขาเต็มเหยีดเสร็จไปในขณะเดียวกัน เสียงลมหายใจหอบกระเส่ารุนแรงเธอยันอกเขาออกเบา ๆ “เก่งจริง ๆ ค่ะ เล่นเอาฉันเสร็จไปตั้ง 2 ครั้ง” เธอกระซิบบอกกับเขาเบา ๆ ฝนหยุดตกสนิท….เขาทำความสะอาดเนินหีให้เธอพร้อมทั้งเก็บท่อนเอ็นที่ยังฉ่ำน้ำกามใส่ในกางเกงแล้วขยับมานั่งที่เดิม “รีบไปเถอะค่ะ….ส่งฉันลงที่หัวถนนนี่แหละ” “อ้าว…ทำไมล่ะครับ ไม่ไปที่บ้านผมก่อนเหรอ” “ม่ายล่ะค่ะ รู้นะคุณคิดอะไร…ทำอย่างที่ฉันบอกก็แล้วกัน อย่าซักถามอะไรฉันเลยนะคะ” “ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย” เขาว่า “แล้วเดี๊ยวคุณก็จะรู้จักเอง ช่วยแวะที่ป๊มน้ำมันแรกด้วยนะ บอกช่างว่ารถฉันเสียอยู่บนถนนนี้ และฉันกำลังรออยู่” “อ้าว….ถ้างั๊น ไปลงปั๊มด้วยกันก็ได้นี่ เรื่องอะไรจะลงรอมืด ๆ ให้ลำบาก” เขาว่าแล้วพุ่งรถออกไปโดยเร็ว ไม่ได้หันมามองเธอ ด้วยต้องการเร่งให้ถึงปั๊มตามที่หญิงสาวบอก ก่อนเลี๊ยวเข้าปั๊มน้ำมันเขาหันมามองเธอ แต่…..ไม่มีเธออยู่ตรงนั้น…เธอไม่ยอมบอกเขาว่าเธอเป็นใคร…พร้อมกับที่เขาเองก็ขนลุกซู่ เพราะรู้แล้วว่าได้เกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แล้วเส้นทางสายนั้น แม้ในตอนกลางวัน เขาก็ไม่ยอมที่จะผ่านไปอีกเลย….เพราะอะไรก็คิดกันเอาเองก็แล้วกัน……บรื๊อออออ

About the Author: gigzaa

Leave a Reply